Zawód komentatora jest zawodem bardzo trudnym. Zwłaszcza takiej dyscypliny jaką jest piłka siatkowa, gdzie komentuje się każdą akcję w każdym secie, czyli średnio koło 200 akcji w ciągu meczu.

Komentatorzy podobnie jak fani siatkówki czują się częścią emocjonującej atmosferę już od pierwszych „piłek” meczu. Zdarza się, że komentatorzy w wirze szalejącej adrenaliny i szczytów emocji znanych tylko kibicom, używają sformułowań, które oddają powagę sytuacji, ale nie dla wszystkich są jednoznaczne. I tak słynny już „Powrót z dalekiej podróży” oznaczać może ponowną dobrą grę po starcie kilku punktów, podobnie jak zachwyt nad atakiem lewą ręką (większość zawodników jest praworęczna, niektórzy potrafią atakować również z lewej reki) – „Ach, ta lewa ręka”. Siatkówka często nazywana jest nie tylko grą, ale również „aktorstwem”, warto zaobserwować czasem miny zawodników i trenerów po udanych lub nieudanych akcjach. I tak mimo faktu, iż siatkówka jest sportem nie kontaktowym i bezpośrednio nie powoduje walk na boisku, zdarza się, że jakiś zawodnik gra „Bez przebaczania, tym razem to Marcin Nowak”. W takich sytuacjach przychodzi czas na przerwę na prośbę trenera, a co może powiedzieć trener do zawodników – „ może opowiedzieć im dowcip”, np. na rozluźnienie, by grali trochę spokojniej. Natomiast, gdy jest już naprawdę źle, a wynik mówi, że mecz zostanie przegrany, wtedy zostaje już tylko powiedzieć, że „groźba została oddalona tylko na moment”. Za te i inne sławne już sformułowania dziękujemy śp. Zdzisławowi Ambroziakowi, siatkarzowi i dziennikarzowi sportowemu, za niezapomniane wspólne chwile kibicowania polskiej reprezentacji.