Jak każda dyscyplina, siatkówka również ma swoją specyfikę, przepisy oraz zasady zdobywania punktów. Te podstawowe wyznaczniki wygranych akcji są dość oczywiste. Zdobycie punktu po ataku, gdy piłka trafiła w środek pole jest pewne. Są jednak dodatkowe elementy, sprawiające, że początkowo, akcja wygrana w sposób oczywisty okazuje się punktem dla przeciwników. Dlaczego? Przede wszystkim, dlatego, że jest wiele możliwości popełnienia błędu przez pojedynczych zawodników, co przy dobrym ataku i tak nie gwarantuje drużynie punktu. Błąd w siatkówce ma wiele twarzy. Te najbardziej widoczne to nieodebranie zagrywki, blok, po którym piłka wychodzi w out lub spada na boisko blokujących, nieodbicie lub niezdążenie do piłki. Wiele emocji zawsze wprowadza ocena sytuacji spornych, jak np. decyzja czy piłka była w polu czy wyszła na out, czy zawodnik dotknął siatki w taki sposób, że przeszkodziło to w normalnej grze czy też przekroczył linię środkową przy ataku z drugiej linii. Wykonanie ataku potocznie zwanego „podwójną krótką” jest akcją bardzo widowiskową, wymaga bardzo dokładnego zrozumienia się wystawiającego i atakującego. W ramach błędu jest również oceniany sposób odbicia piłki. Sędzia może „odgwizdać” – wskazać na błąd zawodnika, piłkę niesioną lub rzuconą, obie te sytuacje wynikają z nieprawidłowego ułożenia rąk i odbicia piłki w sposób niedozwolony: odbicie sposobem dolnym wewnętrzną częścią dłoni, przytrzymania piłki w tzw. koszyczku (przy odbiciu sposobem górnym). Do błędów zalicza się również przekroczenie linii przy zagrywce, przejście pod siatką całą stopą na stronę przeciwnika, dotknięcie antenki piłką (out) lub dłonią czy nieodpowiednie zagranie libero, którego funkcje są ograniczone bardziej niż innych zawodników. Czujne musi, więc być oko sędziego i widzów, a zawodnicy bardzo skoncentrowani, by przy najlepszej akcji nie zdobyć punktu przez inne „wykroczenie”.